کنترل بچه هاي پرجنب و جوش

فرزند شما بي نظير است. مراقبت هاي بهداشتي کودک شما بايد به همان اندازه منحصر به فرد باشد.

هر کودک داستان سلامتي منحصر به فرد خود را دارد. اصول ما در زمينه آموزش ، تجهيز و توانمند سازي ما را به شناخت اين داستان سوق مي دهد ، بنابراين به کودک خود کمک مي کند تا کاملترين زندگي خود را داشته باشد. رويکرد طب عملکردي و کل بدن ما در زمينه مراقبت هاي اوليه باعث مي شود که ما به دنبال يک نسخه سريع براي رفع يک علامت نباشيم ، بلکه به درک کامل تري از چرايي علائم فرزند خود بپردازيم. بدن کودک شما يک توانايي عالي و ذاتي براي بهبودي دارد و آموزش زيست پزشکي ما اين امکان را براي ما فراهم مي کند تا با بدن کودک شما براي انجام اين کار همکاري کنيم - به طور طبيعي خود را بهبود بخشد.

 

کنترل بچه هاي پرجنب و جوش

 

 براي اطلاعات بيشتر در مورد رفتار مناسب با کودکان شلوغ و کنترل بچه هاي پرجنب و جوش به مطلب زير توجه کنيد.

 

باغلب بچه ها از انرژي بسيار زيادي برخوردارند که با اين انرژي بيش از اندازه به بچه شلوغ مشهور مي شوند شلوغ بودن در پر جنب و جوش بودن بچه ها خلاصه مي شود اما در اين جا چگونگي رفتار با بچه شلوغ اهميت بسيار زيادي پيدا مي کند اينکه چگونه با اين بچه ها رفتار کنيم و چه رفتاري در قبال کارهاي آن ها داشته باشيم تا بهترين رفتار و نوع برخورد باشد .

 

بچه اي که دوست دارد خود را با جنب و جوش تخليه کند، اما پدر و مادر به او اجازه اين کار را نمي دهند، مانند کسي است که بغض گلويش را گرفته، اما به او اجازه گريه کردن نمي دهند.

 

تخليه نشدن انرژي بچه از طريق بازي و يا حتي شيطنت به شدت روي آرامش رواني و عصبي او تاثير منفي دارد و همين موضوع سبب مي شود يک بچه در سال هاي ابتدايي زندگي خود تبديل به فردي عصبي شود.

 

والدين بايد بدانند که به جاي تعريف مدام از ظاهر بچه، از صفات اخلاقي خوب آن ها تعريف کنيد. جملاتي مانند عجب پسر مهرباني هستي، چقدر مودبي، چقدر خوش اخلاقي، تو چه تصميم هاي عاقلانه اي مي گيري و… به مراتب مي تواند در رشد و پرورش يک بچه نقش قابل توجهي را ايفا کند.

 

پيچيدگي دوستانه

اختلال طيف اوتيسم (ASD). پن / پانداس آلرژي مزمن التهاب مزمن. براي کودکي که داراي يک مسئله پيچيده و مزمن در سلامتي است ، هيچ چيز در مورد مراقبت هاي معمول کودکان معمول نيست. ما مي دانيم که هرج و مرج يک بيماري مشترک که تحت تأثير يک مسئله پيچيده بهداشتي يا يک بيماري مشترک منفي با يک مسئله پيچيده سلامت تأثير منفي مي گذارد. ما اضطراب فلج کننده مراقبت هاي سلامتي سالانه را درک مي کنيم که تحت يک مسئله پيچيده سلامت قرار بگيريم.

 

يک فرد سرزنده يعني چه؟

فعال ، روحيه دار و پرانرژي

سرزنده به معناي "فعال ، روحيه و پرانرژي" است. سرزنده صفتي است که از اسم "زندگي" گرفته شده است و در اصل به معناي "پر از زندگي" است. يک مهماني با نشاط هيجان انگيز و سرگرم کننده است. يک فرد سرزنده شخصيت پرانرژي دارد ، هميشه در حالت آماده باش است و فعاليت را ترجيح مي دهد تا اينکه فقط دور و برش باشد.

 

بي حوصلگي اوضاع را بدتر مي کند

کودکان هنگامي که کاري براي انجام دادن نداشته باشند، پرانرژي تر مي شود. هميشه آنها را با کارهاي ساده مشغول داشته باشيد..

 

خاصيت بچه هاي پر شر و شور، شيطنت و خرابکاري است. بنابراين براي والدين اين بچه ها، کار سخت تر است. در واقع بايد تا بزرگ شدن او، انرژي بيشتري صرف کنيد.

 

اگر پسر شما بيرون از منزل نيز شيطنت مي کند، قبل از رفتن به هر مکاني، قوانيني وضع کنيد و اگر او آن ها را زير پا گذاشت، بلافاصله و هميشه جريمه ها را اعمال کنيد. حتي يک بار غفلت اشتباه است.

 

فعاليت هاي بدني بچه را افزايش دهيد تا خوب در طول روز خسته شود. همزمان خودتان نيز بايد بدنتان را سالم نگه داريد تا بتوانيد با او همراهي کنيد.

 

تلويزيون را خاموش کنيد

اگر اين فکر را مي کنيد که تماشاي تلويزيون در روش برخورد با بچه پر جنب و جوش شما کمک مي کند سخت در اشتباه هستيد.

 

کارتون ها و سيستم هاي بازي با تحرک زياد اين توانايي را دارد باعث تحريک بيش ازحد فرزند شود و درنتيجه فرزند شما حتي اين توانايي را ندارد سر جاي خودش بنشيند.

 

کنترل خود و ارائه برخورد مناسب

در باره فرزند دبستاني خودتان اين توانايي را داريد از چند روش کلي استفاده کنيد. به محض اين که شروع به بهانه گيري کرد، حرف او را قطع کرده و به آرامي بگوييد:داري نق نق و بهانه گيري مي کني و من به تو گوش نمي دهم، پس بهتر اين است که با صداي شمرده صحبت کنيم.

 

يادتان باشد که با مهار عکس العمل خودتان اين توانايي در شما به وجود مي آيد که ارتباط بيشتر و بهتري با فرزند خودتان برقرار کنيد. بعد به او بگوييد که مي دانيد دليل ناراحتي او چيست و از اين طريق با او به توافق برسيد.

 

هيچ گاه از تنبيه بدني استفاده نکنيد. نه تنها اثر عکس دارد، بلکه عقده هايي در دلفرزندشکل خواهد گرفت.

 

خواب کامل روشي براي ايجاد آرامش

 

معمولا خواب شبانه، نقش بارزتري در ايجاد آرامش دارد تا خواب روزانه

 

يکي از راه هاي آرام کردن بچه پر جنب و جوش صحبت کردن با اوست

 

بچه هاي بازيگوش حرف زدن را دوست دارند. در صحبت کردن با آن ها دقت کنيد روي رفتار او متمرکز باشيد

 

هرگز به آن ها نگوييد تو بچه بدي هستي! بگوييد: ناراحت مي شوم وقتي به حرفم گوش نمي دهي

 

رعايت کردن نکات زير مي تواند طريقه سخن گفتن شما با فرزندتان را متحول کند

 

براي صحبت کردن با او وقت صرف کنيد و به او اهميت دهيد

 

در او حس مثبت ايجاد کنيد ( براي تميز کردن آشپزخانه به کمکت نياز دارم)

 

بين حرف او نپريد ( اگر اين کار را کرديد، حتما بعدش عذرخواهي کنيد)

 

به او بگوييد بين حرف شما نپرد ( اگر اين کار را کرد با صبوري، تذکر دهيد)

 

با ادب حرف زدن را به او آموزش دهيد (بگوييد خوش صحبتي برايش احترام مي آورد)

 

زماني که با او صحبت مي کنيد، فقط به او نگاه کنيد و به چيز ديگري توجه نکنيد

 

براي کنترل فرزند به او رشوه ندهيد

يکي از اقداماتي که مي تواند باعث ساکت کردن بچه ها شود، جايزه دادن يا به عبارتي رشوه دادن به اوست. به عنوان مثال وقتي که در مهماني هستيم و فرزندمان شلوغ مي کند به او بگوييم.

 

اگر ساکت باشي، برات يه اسباب بازي مي خرم

 

اين مدل جايزه دادن ها، تقريبا هيچ تفاوتي با تنبيه بچه ندارد ! زماني که شما به عنوان والدين تصميم مي گيريد فرزندتان را با يک رشوه، ساکت کنيد، او مي آموزد که با سر و صدا کردن و يا رفتارهاي ناهنجار مي تواند به مقصد خود برسد. در اين صورت است که به مرور زمان، فرزندتان از کنترل خارج خواهد شد.

 

فراموش نکنيم که بچه ها تاب و تحمل نشستن و ساکت بودن را براي مدت هاي طولاني ندارند و معمولا به همين دليل است که در مهماني هاي بزرگترها، حوصله شان سر مي رود و باعث آزار خودشان و اطرافيانشان مي شوند.

 

مراقب غذاي فرزند پرجنب و جوش باشيد

شيريني به تنهايي نمي تواند باعث فعاليت بيش ازحد شود، اما مطالعات نشان مي دهند که خوردن آب نبات و نوشيدني هاي شيرين با معده ي خالي باعث افزايش فعاليت بچه ها مي شود. همچنين مهم است که کافئين را که يک محرک در نوشابه ها، چاي 

6 راه براي ايجاد انگيزه در کودکان خود

اين راهکارهاي منفي را امتحان کنيد تا آنها را وادار به جمع آوري ، انجام تکاليف ، مسواک زدن و موارد ديگر کنيد.

 

1- در مورد پاداش ها تجديد نظر کنيد

هنگامي که دوست من جف مشغول آموزش توالت براي دخترش الکس بود ، هر بار که دختر گلدان را زيرپوشي مي کرد ، يک تکه شکلات کوچک به او پيشنهاد مي داد. يک روز آب نبات ، جف به الکس گفت که بايد براي جايزه خود از "شکلات تظاهر کننده" استفاده کند. الکس از روي ديوانه جست و خيز زد ، اما چيزي در آن نبود. "چه معامله است؟" جف پرسيد. الکس پاسخ داد: "من يک وانمود کردم."

 

 

البته ، دادن پاداش به بچه ها گاهي مي تواند موقتاً مفيد واقع شود تا آنها را بر سر يک محدوديتي مانند يادگيري حقايق رياضيات سوق دهد. ادوارد دسي ، دکتراي روانشناسي ، استاد روانشناسي در دانشگاه روچستر مي گويد: "درست است که پاداش ، انگيزه افراد را براي انجام فعاليت ها فراهم مي کند." "اما آنچه اتفاق مي افتد اين است که رفتار به پاداش وابسته مي شود و با متوقف شدن پاداش متوقف خواهد شد. بزرگسالان براي دريافت حقوق به کار خود مي روند ، اما اگر دستمزد متوقف شود ، آنها ديگر به کار خود ادامه نخواهند داد."

 

اين درست است حتي اگر يک فعاليت لذت بخش باشد. محققان دانشگاه استنفورد دريافتند وقتي به كودكاني كه از نقاشي با نشانگر لذت مي بردند براي اين كار دستمزد مي گرفتند ، هنگامي كه ديگر دستمزد دريافت نمي كردند استفاده از آنها را ترك مي كردند. به عبارت ديگر ، پاداش به طريقي شور آنها را خاموش کرد.

 

2- گفتگوهاي معني دار داشته باشيد

دکتر دسي مي گويد ، گفتگوهاي يک به يک با کودک شما براي استفاده از انگيزه ذاتي کودک بسيار مهم است. کودکان به طور طبيعي کنجکاو هستند و از آنها دعوت مي کند تا بفهمند چرا چيزي منطقي است که ممکن است ذهن آنها را مجذوب کند.

 

جودي گلدن ، از باتون روژ ، مي گويد که او اغلب به بچه هاي خود رشوه مي دهد تا هنگام خريد مواد غذايي با قول يک اسباب بازي از بخش دلار رفتار کنند. اما او اعتراف مي کند که بچه ها به طور کلي رفتارهاي بهتري نسبت به همسرش برت دارند که رشوه نمي دهد اما در عوض همه چيز را به يک درس زندگي تبديل مي کند. جودي مي گويد بعد از اينکه بچه ها اتاق خود را تميز کردند ، برت هميشه به اين موضوع اشاره مي کند که چقدر زيبا به نظر مي رسد و چقدر براي بزرگسالان مهم است که بدانند چگونه وسايل خود را مرتب و منظم نگه دارند.

 

اگر بچه هاي شما از همان ابتدا در مورد وظيفه پيش روي خود مانع مي شوند ، دکتر دسي به والدين توصيه مي کند که با ديدن آن از ديدگاه فرزندتان شروع کنند. سپس در مورد اهميت فعاليت به روشي محترمانه صحبت کنيد. اگر کودک شما نمي خواهد اتاق خود را تميز کند زيرا از تمرين فوتبال خسته شده است ، بگوييد: "چرا استراحت نمي کنيد و بعد از شام مي توانيد اتاق خود را مرتب کنيد تا بتوانيد همه چيزهايي را که براي انجام تکاليف خود نياز داريد پيدا کنيد؟" " دکتر دسي توصيه مي کند از استفاده از زبانهايي مانند "بايد" و "بايد خودداري کنيد" و پيشنهاد مي کنيد که وقتي بچه ها واقعاً به آن نياز دارند ، براي کمک به آنها باشيد.

 

اگر از کودک خود احساس کنيد انجام يک کار خاص در حالي که او آن را انجام مي دهد ، مي تواند به نوع جو شادي که باعث مي شود بچه ها بخواهند همکاري کنند نيز کمک کند. سوالاتي مانند "نظر شما در مورد انجام تکاليف توسط خودتان چيست؟" و "چه احساسي به شما مي دهد که اکنون آن تکاليف را تمام کرده ايد؟" مي تواند بچه ها را به بينش هايي سوق دهد که ممکن است در مورد دستاوردهاي خود در غير اين صورت نداشته باشند. يک استراتژي موثر ديگر براي وادار کردن کودکان به عادت بد: نشان دادن همدلي با پرسيدن اينکه چگونه مي توانيد کمک کنيد. دکتر کندي مور مي گويد: "اين باعث مي شود والدين و کودک در برابر رفتارهاي مسئله دار يک طرف باشند ، نه اينکه يک نبرد ايجاد کنند."

 

3- ناقص بودن آنها را در آغوش بگيريد

اگر مي توانيد استانداردهاي خود را در مورد چگونگي و سرعت انجام آنها راحت کنيد ، بيشتر بچه هاي جوان در واقع از کارهاي انتخابي لذت مي برند. وندي موگل ، مشاور والدين ، ??نويسنده کتاب "برکت زانوي پوست کشيده" ، مشاور والدين و روانشناس مي گويد: "ناراحت کننده است که ببينيم کودکان بين 3 تا 5 سال عشق خود را به انجام کار از دست مي دهند." "به عنوان مثال ، برخي دوست دارند لباس هاي شسته شده را گرم و جوراب هاي متناسب مرتب کنند ، اما اين کار متوقف مي شود زيرا والدين مي توانند بيش از حد عجله کرده و بيش از حد انتخاب کنند." روي اين واقعيت متمرکز شويد که کودک شما راحت کننده خود را از زمين پايين آورده است - به جاي آن که ناهموار آويزان باشد - و تلاش را ستايش کنيد. و اگر مشاغل خاصي وجود دارد که فرزندان شما آنها را دوست دارند ، مطمئن شويد که آنها اين مشاغل را به دست آورده اند. ساندرا تايلر ، از ستاوکت ، نيويورک ، پسري دارد که دوست دارد پيشخدمت بازي کند ، بنابراين براي خانواده اش يک برد است که کارهايش شامل پاک کردن ميز و ظرف ها است.

 

در مورد مشاغلي که فرزندانتان از آنها بيزار هستند ، استفاده از کمي خلاقيت مي تواند جذابيت آنها را بيشتر کند: با استفاده از يک عروسک از کودک خود بخواهيد لطفا کفش هايش را تميز کند يا او را به چالش بکشد تا پدر را به رختخواب بکشد. حتي الامکان مسواک زدن قبل از زمان حمام يا بعد از آن را انتخاب کنيد. اين به کودکان احساس استقلال مي دهد ،مولفه مهمي براي استفاده از انگيزه دروني است. تلاش هاي سنگين براي کنترل کودکان ، گاهي اوقات منجر به درگيري هاي غيرضروري قدرت مي شود که در کلماتي مانند «تو نمي تواني مرا بسازي» خاتمه يابد! (به دنبال آن: اوه بله مي توانم!). هيچ يک از ما دوست نداريم احساس کنترل کنيم ، خصوصاً بچه هاي کوچک. کودکان دوست دارند اين باور را داشته باشند که کاري که انجام مي دهند انتخاب آنها بيش از تعهد است.

 

4- قابليت هاي آنها را در نظر بگيريد

وقتي دکتر کندي مور صحبت هاي والدين را انجام مي دهد ، با انتخاب والديني از مخاطب و گفتن اينکه 1000 دلار به او کمک مي کند تا يک بازدهي پشتي داشته باشد ، نشان مي دهد که چگونه پاداش هاي خارجي همه انگيزه نيستند. وقتي او اين درخواست غيرممکن را رد مي کند ، او به حضار مي گويد: "ببينيد چقدر لجباز است! حدس مي زنم بايد با او قاطعيت بيشتري داشته باشم" مخاطب مي خندد و اخلاق داستان را بدست مي آورد: اگر کودک نتواند کاري را که ما مي خواهيم انجام دهد ، پاداش و مجازات بي ربط است.

 

در عوض ، به زماني که کودک ياد گرفت نام خود را بنويسد ، يا آهنگي را روي پيانو بنوازد ، و اينکه چقدر از خودش راضي بود و اينکه چگونه به سختي توانستيد او را از فعاليت جديد دور کنيد ، فکر کنيد. دکتر کندي مور مي گويد: "احساس تسلط کاملاً انگيزشي است." "و جنبه تلنگر نيز درست است. وقتي مي شنوم بچه اي با مشق شب مي جنگد فکر مي کنم آيا شکاف مهارت يا مسئله يادگيري وجود دارد که باعث مي شود اين کودک احساس کند انجام آنچه ما خواسته ايم غيرممکن است." بنابراين درمورد آنچه ممکن است مانع راه او شود با او گفتگوي معناداري داشته باشيد. در صورت نياز به پاسخ هاي بيشتر ، با معلم ، متخصص اطفال يا مشاور وي صحبت کنيد.

 

5- ابراز تقدير

بياييد بگوييم وقتي زنگ هشدار به صدا درآمد کودک شما از خواب بيدار شد و خودش به تنهايي آماده مدرسه شد. يا اينکه او تمام شب را در رختخواب بماند تا اينکه شما را در ساعت 3 صبح بيدار کند و به تخت شما بپرد. حتماً به او بگوييد که چقدر از زحمات او قدرداني مي کنيد و فراموش نکنيد که چه خوب بود که با او سوار شدن در مدرسه بدون اينکه عجله کنيد ، يا اينکه چقدر احساس آرامش مي کنيد از خواب شبانه بي وقفه.

 

دکتر کندي مور مي گويد: "بچه ها مي خواهند پدر و مادر خود را راضي کنند." "اين احساس ارتباط به شدت انگيزه ايجاد مي کند." وقتي بچه ها منظورتان است از آنها تعريف و تمجيد کنيد اما مراقب نحوه ستايش باشيد. تمرکز بر تلاش و رشد بيش از نتيجه. او مي گويد: "همچنين ، هنگامي که آنها در خانه به اجرا مي افتند يا در بازي مدرسه به برتري مي رسند ، مراقب باشيد که لذت شما لذت آنها را نگيرد." "ما مي خواهيم اين هيجان از آنها باشد ، بنابراين همه چيز به ما مربوط نيست."

 

 

6- رهبري با مثال

اين بسيار ساده است: اگر مي خواهيد فرزندانتان به جاي اينکه به آنها آب نبات يا جوايز ديگري براي "خوب بودن" ندهيد ، دعواي خود را با خواهر و برادرشان متوقف کنند ، سعي کنيد اختلافات خود را با همسرتان به روشي دوست داشتني و تحسين برانگيز حل کنيد. براي اينکه به آنها کمک کنيد رفتار خود را به خاطر بسپارند ، اطمينان حاصل کنيد که از آنها نيز "لطفا" و "متشکرم" بگوييد. و وقتي تلفني هستيد و فرزندتان مي خواهد توجه شما را جلب کند ، اگر بيشتر از 20 دقيقه طول مي کشد به او نگوييد "فقط يک ثانيه". به گفته دکتر موگل ، انجام اين کار به فرزندان شما ياد مي دهد که تا زماني که بتوانيد از پس آن بر بياييد و آنها به قول خود عمل نکنيد ، آنها را کنار خواهيد گذاشت. بازي لوس-گوسي با زمان به معناي اين است که بچه هاي شما نيز احتمالاً اين کار را خواهند کرد ، بنابراين وقتي به آنها مي گوييد زمان ترک مهماني يا پاکسازي ميز است تعجب نکنيد و آنها مي گويند "فقط يک ثانيه" و معنايش اين نيست يا گفتن منظورتان و معني آنچه مي گوييد واقعاً مي تواند انگيزه زيادي داشته باشد.